2 / 1 9 * 4 / 1 7 وجود دارد . در هامش برگ 97 غزلى از شاعرى به نام شريف ديده مىشود كه مطلع آن چنين است : هركه آمد برق‌سان احوال ما را ديد و رفت * پرسشى ناكرده بر اوضاع ما خنديد و رفت و نيز در هامش بر 131 غزلى از همين شاعر به نام شريف آمده كه دو بيت از آن نقل مىشود : گر شود روز وصال يار در ميخانه‌اى * تا به يك‌دم در كشم آن روز صد پيمانه‌اى عمر خود را صرف كردم از پى جانانه‌اى * گشته‌ام ديوانه و جايى ندارم خانه‌اى و در هامش برگ 163 دوبيتى ديده مىشود كه شايد از همان شريف شاعر باشد : عدم كجاست كه از مستيم برون آرد * كجاست تشنه‌لبى تا به موج خون آرد ؟ فتاد گوهرم از دست غم ندانم كيست * كه سر فروبرد از بحر غم برون آرد اين نسخه با آنكه با خطى بسيار زيبا نوشته شده است ولى در بسيارى از موارد ناخوانا و يا نادرست است و غلطهاى زياد املائى نشان مىدهد كه كاتب فرصت نكرده است به نوشته‌هاى خود تجديدنظر نموده آن را اصلاح كند . تاريخ كتابت نسخه و نام كاتب ذكر نشده است ولى نسخه‌اى قديم‌تر از نسخهء كتابخانه مركزى دانشگاه تهران و شايد مكتوب در سدهء دهم است . اما چون افتادگى دارد و بسيارى از موارد ناخوانا و يا نادرست است نسخهء اصلى قرار نگرفته است . 3 - نسخهء سومى كه در مقابله و تصحيح از آن استفاده شده است نسخه‌اى است مضبوط در كتابخانهء دانشگاه تاشكند به شماره 624 - 2104 . مشخصات اين نسخه در فهرست دست‌نويسهاى شرقى آكادمى علوم ازبكستان شوروى ، جلد سوم ، صفحه 140 تاشكند ، 1955 ميلادى به شرح آمده است . ميكروفيلم اين نسخه به نشانه 4193 در هزينه مخطوطات كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران نگاهدارى مىشود . نسخه مورد نظر به نستعليق روشن و خوانا نوشته شده است و كتاب داراى 333 برگ با 13 تا 19 سطر به اندازه 17 * 26 است . تاريخ كتابت و نام كاتب ياد نشده است اما با ملاحظهء دقيق شيوهء كتابت و رسم خط و طرز املاى كلمات معلوم مىشود كه استنساخ اين نسخه بعدا از روى دو نسخه سابق صورت گرفته است چون در آخر كتاب تاريخ 1275 ديده مىشود و شايد نسخه مزبور در اواخر سدهء دوازده كتابت شده باشد .